Uyandım, bir çiçek satıcısı gördüm,
Çok mutlu oldum, gülü kalbe değişiyordu
Gülü kalbe değişiyordu.
Bir kalbim vardı; acılı ve kederli
İnanamadım bir güle karşılık kalbimi
isteyeceğine
Gülü kalbe değişeceğine.

Pazarlık yaptım, başa baş değişmem, dedi
Güle tapan, canını da kalbini de verir, dedi
Canını da kalbini de verir.

Kim veriyor, dedim, canını da kalbini de bir güle
Bu pazarlıktır dedi, kalbi kedere değişir
Kalbi kedere değişir.

Canımı ve kalbimi verdim, kalbim feryat etti
Ey Cegerxwîn, kalbini, güle değişiyorsun
Kalbini güle değişiyorsun.

qermiçekên li çerm nîşana poşmaniyê

beden li bedenekî bedilyaye

li dinyayê poşmaniya herî mezin dinya ye 

ez hostayê jêmanê

paşdaman li ser min ferz bûye

li dinyayê poşmaniya herî mezin dinya ye

ez şagirtê demê

bo min derengî niziliye

li dinyayê poşmaniya herî mezin dinya ye

*"li dinyayê reheti nine" hadise peyxember

**Kovara Bar

"Ger şer carê biqede, divê em ji xwe bipirsin: 

Em ê miriyan re çi bikin? Çima mirin? Qedera  ku mirovan dikuje jî me dipirse ku em wan  bibînin û çavên xwe bi van cenazeyan tijî bikin. Her cenaze dibe ku hûn, ez an jî em bin. Ferq  tune. Ger em sax in, em deyndarê cenazeyê kesê din in an jî em deyndarê laşê gemmarine.  Ji bo wê , her şer şerekî navxweyî ye. Her şehîd dişibe mexlûqekî zindî û ji wî hesabê mirinê  dipirse. ”

gözlerimi ver generalim,

gözlerimi ver bana lütfen!

senin iki gözün var generalim,

ben kaybettim, iki ayağımı da.

senin Memedinim generalim;

savaşa gönderdin ve savaşa gönderirken demedin

gittiğin savaş gözleri de yer!

Ay bazen hilal ve gündüz gün batımında

Saat ve an, gece ve gündüz, su ve hava ile

Zaman ihtiyar, ben yaşlı ve vakit dilsiz

Güzelim, mevsimlerden sonbahardır şimdi!

Sonbahardır, zaman kendini dönüştürecek başka bir dönüşüm ile

Anlar sormayacak ve saate dönüşecek senin için,

Gün durmayacak senin için ki geceye dönmesin

Gün yalan, gece yalan ve zaman uykuya dalmayacak

Mevsim... mevsimlerden sonbahardır şimdi.

Tümünün sultanıdır zaman, kim esiri olmadı ki

Bir yudum sudur anlar, yaşamsa bir nefestir kuşkusuz 

Öyle bir sudur ki nehire doğru akar, doğruca akar ölüm denizine doğru

Uçsuz bucaksız, sabırlıca akıyordu buradan

Bir nehir kuruyor sanırım..

Mevsimlerden sonbahardır şimdi.

Kendine dönmelisin, saatin sayfalarını derlemelisin

On cilt gün, on cilt geceden oluşacak!

Bir ömür yerine ne edeceksin bir tomar kağıdı

Oturup bir bir yakacaksın

İkimizin ömrünü yakacaksın

Ancak bir günü bile geri alamayacaksın vakitten! 

                                                                                *Çeviri: Ferhadê Mihemed