gözlerimi ver generalim,

gözlerimi ver bana lütfen!

senin iki gözün var generalim,

ben kaybettim, iki ayağımı da.

senin Memedinim generalim;

savaşa gönderdin ve savaşa gönderirken demedin

gittiğin savaş gözleri de yer!

Ay bazen hilal ve gündüz gün batımında

Saat ve an, gece ve gündüz, su ve hava ile

Zaman ihtiyar, ben yaşlı ve vakit dilsiz

Güzelim, mevsimlerden sonbahardır şimdi!

Sonbahardır, zaman kendini dönüştürecek başka bir dönüşüm ile

Anlar sormayacak ve saate dönüşecek senin için,

Gün durmayacak senin için ki geceye dönmesin

Gün yalan, gece yalan ve zaman uykuya dalmayacak

Mevsim... mevsimlerden sonbahardır şimdi.

Tümünün sultanıdır zaman, kim esiri olmadı ki

Bir yudum sudur anlar, yaşamsa bir nefestir kuşkusuz 

Öyle bir sudur ki nehire doğru akar, doğruca akar ölüm denizine doğru

Uçsuz bucaksız, sabırlıca akıyordu buradan

Bir nehir kuruyor sanırım..

Mevsimlerden sonbahardır şimdi.

Kendine dönmelisin, saatin sayfalarını derlemelisin

On cilt gün, on cilt geceden oluşacak!

Bir ömür yerine ne edeceksin bir tomar kağıdı

Oturup bir bir yakacaksın

İkimizin ömrünü yakacaksın

Ancak bir günü bile geri alamayacaksın vakitten! 

                                                                                *Çeviri: Ferhadê Mihemed